PAPS EN MAMS VINDEN DAT VEGANISME MAAR NIKS

Toen ik nog thuis woonde was het moeders die er elke avond weer voor zorgde dat er eten op tafel kwam te staan. Als ik geluk had was het pasta-dag, tortilla-dag of Griekse schotel-dag, en als ik geen geluk had was het hutspot of droge rijst met prut-dag. Als ik echt een ongeluksdag had, dan had m’n vader gekookt en aten we kale macaroni met wat nasi-groenten en een half aangebrande slavink (hoi pap, sorry pap, lof you pap).
Dit ging zo door totdat ik als wispelturige 18-jarige meid op het idee kwam om veganistisch te gaan eten. Mijn ouders stonden niet uitbundig te juichen. Veganisme was voor hun een ver-van-hun-bed-show, met de vrees dat “onze Nina” te weinig eiwitten binnen zou krijgen, dat ze heeeeeeel veel niet meer zou kunnen eten en zou eindigen als een dunne slappe griet. Kortom: nogal bezorgd dus. Bezorgd dat hun dochter zou eindigen als een dunne slappe griet. Denkende dat het misschien zo’n hippie fase van me was en wetende dat ik toch wel eigenwijs genoeg ben om te doen wat ik wil, lieten ze me wel m’n gang gaan. Maar dit ging niet zonder spanningen, discussies over mijn manier van eten en een gevoel van onbegrip vanuit beide kampen. Niet echt een lekker sfeertje nee.
Achteraf gezien had ik gewild dat ik dit iets anders had aangepakt. In plaats van een eigenwijs/ik doe toch wel wat ik zelf wil/jullie begrijpen het niet/laat me gewoon-mormel te zijn,  kon ik beter een ik begrijp dat jullie bezorgd zijn/wat willen jullie erover weten/ ik leg alles uit-mormel kunnen zijn. Maar afijn, alles mot je leren; ik ben weer een ervaring rijker.

duimomlaag

Nu krijg ik vaker de opmerking van andere meisjes, die graag veganistisch willen gaan eten, dat hun ouders het hier niet meer eens zijn. Ik hoop met onderstaande tips jullie te helpen zodat jullie niet door dezelfde ravage gaan als ik. Geloof me, het scheelt je een hoop energie, ruzies en uitspattende emoties.

Tip nummer 1: Neem zoveel mogelijk kennis over veganisme tot je. Kijk wat documentaires, lees boeken of ga op onderzoek uit op het internet. Weet voor jezelf waarom jij veganistisch wil gaan eten, op welke nutriënten je zou moeten letten en hoe je veganistische maaltijden kookt. Zorg ervoor dat je een wandelde encyclopedie wordt die je ouders kunnen openslaan als ze weer en bezorgdheidsaanval krijgen. Wanneer je ouders door hebben dat dit geen lukrake impulsieve keuze is, maar een weloverwogen keuze, en gebaseerd op goed gefundeerde argumenten, dan laten ze de touwtjes eerder vieren en vertrouwen ze de keuzes die jij maakt.

Tip nummer 2: Laat je ouders een kijkje nemen in jouw wereld. Plan een gezellige filmavond en overval ze vervolgens met een vegan documentaire als “Cowspiracy” of “Forks over Knives”. Op deze manier horen ze de informatie uit een andere bron dan hun bijdehante dochter/zoon. Hierdoor krijgen ze door dat hun dochter/zoon wel degelijk een punt heeft en niet alleen maar onzin praat. Of geef je ouders een boek over veganisme waarin ze zelf kunnen lezen wat dat veganisme precies inhoudt en dat die bezorgdheid eigenlijk niet nodig is. Een goed boek hiervoor is “de Vegarevolutie”.

Lijken ze in eerste instantie helemaal niet open te staan voor alles dat met veganisme te maken heeft? Vertel je ouders dan op een rustige manier dat het veganisme belangrijk voor je is en dat je het enorm zou waarderen als ze de tijd en moeite nemen om zich een beetje in het veganisme te verdiepen. Vertel hun dat je begrijpt dat het erg extreem klinkt en dat je begrijpt dat ze bezorgd zijn, maar dat dit niet hoeft. Probeer een dialoog aan te gaan waarin je veel begrip toont, informatie geeft en waarbij je je emoties niet de vrije loop laat gaan. In dat laatste was ik vooral slecht dus die verdient wat extra aandacht.

Tip nummer 3: Verwacht niet van je mamsie of papsie dat ze nu opeens alles veganistisch voor je gaan kopen en koken. Velen hebben geen idee wat het precies inhoudt, en als ze weten wat het inhoudt hebben ze geen idee wat je nog wél kan eten. Stel daarom voor om samen boodschappen te gaan doen en samen in de keuken te staan. Zo krijg je zelf iets meer de touwtjes in handen en kan je een beetje sturen in wat er op tafel komt te staan. Daarnaast is het ook nog eens een goede manier om te bondennnn. Lekker samen groentes snijden en nieuwe receptjes uitproberen: een groot feest.

Tip nummer 4: Wees een beetje geduldig. Je ouders hebben de tijd nodig om eraan te wennen en hebben de tijd nodig om er over te lezen en te leren. En jij zelf trouwens ook. Dit kan best een jaartje duren. Dit was bij mij wel het geval. Probeer in die tijd hun vragen zo goed mogelijk te beantwoorden, schotel ze lekkere veganistische recepten voor, laat blijken hoe goed en energiek jij je voelt door deze manier van eten en voor je het weet supporten ze jou. En wie weet kun je ze ook nog eens positief beïnvloeden 😀 (mijn moeder eet nu ook bijna altijd vegan woehoeee).

Dus vriendjes en vriendinnetjes, geen paniek. Wees een volwassen meid of knul die in staat is op een rustige manier een discussie of dialoog te voeren. Wees daarnaast een wandelende encyclopedie die alle vragen van je ouders kan beantwoorden en daarmee hun bezorgdheid kan wegnemen. En tenslotte, wees een geduldige meid of knul die je ouders de tijd geeft om te wennen aan dat “extreme” gedrag van hun eigenwijze zoon/dochter.

EASY PEASY,RIGHT? 😀

 

 

 

 

 

  5 comments for “PAPS EN MAMS VINDEN DAT VEGANISME MAAR NIKS

  1. Ine Geldermans
    februari 16, 2016 at 17:33

    Ik zou graag mijn ouders en andere familieleden meer laten proeven van het veganisme. Letterlijk dan. Wat denk jij dat de beste veganistische recepten zijn om echte vleeseters (en heel traditioneel) toch een beetje te overtuigen?

    Alvast bedankt!!
    x
    Ine

    • februari 18, 2016 at 09:04

      Hoi Ine! Ja, dit was ook een uitdaging voor mij. Toen ik je reactie las moest ik gelijk denken aan deze blogpost http://www.beautylab.nl/een-week-lang-vegan/ . Als je de tijd hebt is het de moeite waard om dat artikel even te lezen. Ik denk dat de kunst vooral ligt in het eten er uit te laten zien alsof het niet vegan is en daarnaast ook niet benadrukken dat het vegan is. Wanneer ze het namelijk niet door hebben, hebben ze vaak geen idee of het wel of niet vegan is. Ik weet van deze 2 blogs dat ze vooral gerechten maken die aantrekkelijk zijn voor vleeseters http://www.theedgyveg.com/ & http://www.hotforfoodblog.com/
      Ik hoop dat je daar iets kan vinden waarmee je je familie kan foolen ^^

  2. februari 16, 2016 at 19:18

    Leuk artikel! Ik hoop alleen dat het werkt. Bij sommigen zijn ouders echt heel hardnekkig.
    Bij mij is het min of meer op een minder leukere manier gegaan.
    Ik zou zelf ook niet zo snel een docu voorschotelen aan mijn ouders, haha.
    Maar misschien moet ik het toch eens proberen om ze overstag te laten gaan.

    Liefs,
    Lucinda

    • februari 18, 2016 at 08:54

      Dankjewel Lucinda! Ja klopt, sommige ouders staan er niet echt open voor. Voor die ouders is het denk ik des te belangrijker dat ze door krijgen wat het voor jou betekent, waarom jij het wilt doen en hoe jij je erbij voelt. Als je hierover op een rustige en volwassen manier in gesprek gaat en vervolgens zegt dat je het enorm zou waarderen als ze een keer een documentaire met jou willen kijken, denk ik dat ze nog moeilijk nee kunnen zeggen. Houd in je achterhoofd dat je ouders waarschijnlijk gewoon erg bezorgd zijn en het beste voor hun kind willen. Wees geduldig en geef je ouders de tijd 🙂

  3. Claudia
    november 23, 2017 at 15:12

    Geweldig geschreven! Erg leuk en grappig beschreven. Keep up the good work!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *