Van animal-product addict naar plantenetende hippie

 

 

Collages2

 

Wie had ooit gedacht dat ik vegan zou worden? Ik was een serieuze yoghurt verslaafde, kaas was m’n beste vriend, een gerecht zonder crème fraîche was als een verjaardag zonder taart en ik at regelmatig pannenkoeken als ontbijt, lunch en diner. Ik was altijd de vervelende vleeseter die aan vegetariërs vroeg waarom ze in hemelsnaam geen vlees meer aten. Ik kon me geen goed leven indenken zonder de kip-nuggets van de MacDonalds en een goed gebouwd broodje hamburger(met cheddar kaas en bacon).

Het leven als veganist kon ik me al helemaal niet indenken.  Veganisten zou ik waarschijnlijk ronduit uitlachen en verklaren voor debielen die niet meer genieten van het leven. En daarnaast was ik er van overtuigd dat we vlees behoren te eten. Dat we de melk en yoghurt nodig hebben voor calcium en dat vis zó gezond is.

Ja jongens, ik was ook zo. Voor de mensen die de vroegere Nina niet hebben gekend is dat waarschijnlijk moeilijk voor te stellen, aangezien ik nu toch wel bekend sta als de #healthy #conscious #sustainable #animalfriendly #allnaturel girl. En ik moet zeggen: ik zou voor geen goud meer terug willen naar de oude versie van mezelf.
Maar HOE DAN? Hoe is deze drastische switch tot stand gekomen? Tell me about it

Al m’n hele leven heb ik last van eczeem gehad. De ene periode was het erger dan de andere. De ene keer had ik nergens last van, terwijl ik de andere keer ’s nachts wakker werd omdat ik mezelf tot bloedens toe had open gekrabd. Geen pretje kan ik je vertellen. Ik heb vrijwel altijd gedacht dat het universum me gezegend had met deze aandoening en dat ik hier verder weinig invloed op had. Totdat ik 18 was en net terug kwam van een halfjaar reizen, en weer helemaal onder de eczeem raakte. Ik was er helemaal klaar mee, helemaal moe van en voelde me zo machteloos. Vastberaden ging ik naar de dokter met als doel om te weten WAAROM? Ik wilde geen fucking hormoonzalf of gekke handschoentjes, ik wilde gewoon de oorzaak weten. De dokter had hier niet echt een antwoord op: “sommige mensen hebben nu eenmaal de pech dat ze ermee geboren worden”. Het kwam erop neer dat ik wel een crèmetje tegen de jeuk kon krijgen en dat ik blij moest zijn dat het niet erger was -_-.

Hier nam ik geen genoegen mee. Ik had het gehad met deze symptoombestrijding en was er van overtuigd dat er iets anders mis moest zijn waardoor ik deze klachten had. Dus ik ging op onderzoek uit. Geen suiker, geen tarwe, geen gluten, ik liet het allemaal uit mijn dagelijkse voeding maar zag weinig vooruitgang. Tijdens mijn zoektocht op het internet en in boeken, las ik wat over veganisme en eczeem waarop ik in eerste instantie alleen maar dacht: “Lol, wat is dat voor grap; dan kan je echt niets meer eten!”. Verder in mijn zoektocht kwam het nog een keer voorbij waardoor het toch wel de interesse bij me wekte. “Misschien zijn die gekke hippies toch niet zo gek?”

Wat YouTube-filmpjes, documentaires en een X-aantal boeken verder was ik geschokt, verbaasd en overrompeld. Waarom heeft niemand mij hier eerder over verteld? Waarom heeft niemand mij verteld dat we helemaal geen dierlijke producten hoeven te eten om alle nutriënten binnen te krijgen? Waarom doden we elk jaar meer dan 150 biljoen dieren terwijl dat niet nodig is? Waarom heeft niemand mij verteld dat vis helemaal niet zó gezond is en dat het debiel is dat we de moedermelk van een koe drinken? En waarom heeft niemand mij vertelt dat de aarde ten onder gaat aan de vee-industrie? Serieus, waarom niet?

Nadat ik hier achter was gekomen, was het voor mij een logische zet om op z’n minst de Vegan Lifestyle uit te proberen. En ik moet zeggen, ik had er weinig moeite mee en had er vooral heel veel plezier in. Ik vond het leuk om nieuwe dingen uit te proberen en ik kwam er achter dat veganistisch eten helemaal niet beperkend en smakeloos is. Ik vond het heerlijk en genoot zoveel meer van m’n eten dan dat ik eerst deed. Tuurlijk had ik ook moeite met sociale situaties en was het soms moeilijk om te dealen met de reacties van anderen, maar daar werd ik al snel goed in.

En jongens, een hele leuke bijkomstigheid was dat m’n eczeem als sneeuw voor de zon verdween.  Na een maand of twee was het verdwenen, helemaal weg, niets meer van over. Ik kon bijna niet geloven hoe goed m’n lichaam in staat was om het probleem geheel zelf op te lossen zolang ik er de goeie dingen in stopte. De spreuk “Let food be thy medicine and medicine be thy food” van Hippocrates maakte ineens zoveel meer duidelijk. Wijze Grieken toch wel hè?

Dus ja, that’s my story. Dat is hoe ik van een animal-product addict ben getransformeerd tot een plantenetende hippie. And i lof it <3

Naast het wegblijven van m’n eczeem heeft het overstappen naar een vegan lifestyle nog meer voordelen met zich meegebracht. Deze voordelen zal ik in een volgend artikel met jullie delen. “ITS FACKING MAGIC MANNN”.

 


 

From animal product addict to plant-eating hippy (English version)

 

Who did ever think that I would you go vegan? I was a serious yogurt addict, cheese was my BFF, a meal without creme fraiche was like a birthday without a pie and it was quite normal for me to eat pancakes for breakfast, lunch and dinner. I was always the annoying meat-eater that would ask vegetarians why on earth they didn’t eat meat. I just couldn’t imagine a great life without the chicken-nuggets of MacDonald’s or a nicely build hamburger with cheddar cheese and bacon.
And my gaawd, vegans… I probably would start laughing about the idea and state them as losers who didn’t embrace life. And besides that, I was highly convinced that we humans are meant to eat meat. That we need to eat milk-products for the calcium and that fish was super healthy.

Oh yeah guys, I was just like that. For the people who never knew this version of Nina it is probably hard to imagine this, since I’m well known now for being the #healthy #conscious #sustainable #animalfreindly #allnatural girl. And I have to say: I would never go back to the old version of myself.
But HOW? How the fuck did this drastic change happen? Tell me about it…

My whole life I have suffered from eczema. Sometimes my skin was doing great, but sometimes I would wake up in the middle of the night because I was scratching myself until I was bleeding. Not a heck of a lot of fun, I can tell you. I actually always thought that the universe had kindly given me this ailment and that I didn’t have any influence on it. But then I was 18, just got back from traveling for half a year and the eczema was freaking attacking me. I was so done with it, so tired of it and I felt so powerless. Steadfastly, I went to the doctor with the goal to know WHY ON EARTH I got this. I didn’t wanna have a freaking hormonal cream or some weird hand-gloves, I just wanted to know the cause. Unfortunately, the doctor didn’t really have an answer: “Some people just have bad luck and are born with it”. He also told me that I could get a cream and that I should be happy that it wasn’t worse -______-.

Off course I didn’t give up. I was so done with just fighting the symptoms and I was pretty sure that their was sometime else wrong. So I started researching and experimenting. No sugar, no wheat, no gluten, I tried it all but didn’t see much of a difference. During my research on the internet and in books, I was reading about veganism, health and eczema but initially I was only thinking: “LOL, that must be a joke; you can’t eat anything when your vegan”. But then I read about it again. So it made me a little bit curious. “Maybe those crazy hippies aren’t that crazy?”

After watching a shit-ton of YouTube videos, some documentaries and reading quite some books I was shocked, amazed and overwhelmed. Why the fuck did no one tell me about this before? Why did no one tell me that we don’t need to eat animal products to get all the nutrients we need? Why do we kill 150 billion animals ever year without any need for it? Why did no one tell me that fish isn’t super healthy and that it is insane that we drink the mother milk of a cow? And why did no one tell me that we are destroying the earth with the animal agriculture industry. Seriously, why not????

After knowing all of this, I could not not try the vegan lifestyle. So I gave it a go. And I have to say, it wasn’t that much of a pain in the ass as I would think I would be. It was actually so much fun! I loved it to try all new things, I discovered that vegan food isn’t restricting at all and that pretty much all vegan food gives you foodgasms. I was enjoying the food so much more because, beside the good taste, I also knew I was doing my body, the animals and planet earth good :). Of course I had some trouble and awkward moments when it came to social situations. Also, dealing with the reactions and critics of other people was in the beginning quite hard for me, but after sometime I became quite good at it.

And guys, my eczema, it disappeared. Seriously after about two months it was totally gone. No trace, no scars, no weird dry skin, no nothing. I could not believe how good my body was is solving the problem as long as I gave it the good things a.k.a vegan food. The quote “Let food be thy medicine and medicine be thy food” by Hippocrates was now making soooooo much sense. Those wise old Greeks, ey?

So yeah, that’s my story. That’s how I transformed from an animal product addict to a plant eating hippy.
And I freaking love it!

 

 

  13 comments for “Van animal-product addict naar plantenetende hippie

  1. Lindsay Halewijn
    oktober 13, 2015 at 14:08

    Super fijn en mooi dat je zo je eigen weg erin hebt gevonden. bewonder het allemaal! 😀

    • Nina
      oktober 13, 2015 at 14:12

      Ah lief, dankjewel! Nichtje van Meggie toch? 😀

  2. Jess
    oktober 13, 2015 at 14:09

    Fijn om te lezen, dit is namelijk heel herkenbaar! Bij ons in de familie hebben we ook een soort abonnement op alle eczemen en gekke allergiëen, en sinds we ons eten radicaal hebben omgegooid naar geen harde suikers, melk, gluten en meer planten zijn we bijna allemaal helemaal schoon! Echt zo nice; spread the word! Of eigenlijk, de vegetables 🙂

    • Nina
      oktober 13, 2015 at 14:17

      Wat fijn voor jullie! Voelt zo goed om dat zelf te “overwinnen”. Inderdaad, spread the fruits and veggies!!! 😀

    • Carolien
      oktober 17, 2015 at 17:05

      Haha mooi verwoord. Jammer dat we dat abonnement niet kunnen opzeggen! Ik heb zelf ook heel mn leven last van erg eczeem en wil kijken of het veranderen van mn voeding kan helpen. Wat eet jij op een dag als je geen suikers, melk en gluten eet? Lijkt mij erg lastig.

  3. Margot
    oktober 16, 2015 at 11:51

    Hi Nina

    Dit is inderdaad herkenbaar. Ik ben geboren met een koemelkeiwitallergie. Nu ben ik 22 en het is nog steeds niet weg. Hierdoor krijg ik ook eczeem, dus ik kan me zeker inbeelden wat het is. Ik heb vooral last in de winter. Ik vind het nog steeds heel moeilijk om alles te laten (vooral op restaurant etcetera), heel knap dat je dat kan! Veel succes!

    • Nina
      oktober 16, 2015 at 23:00

      Hey Margot,
      Zeker vervelend zo’n allergie. Gelukkig weet je waarvan het komt en kun je dat zoveel mogelijk proberen te vermijden. Bij mij was het in de winter ook altijd drama. Misschien is het wat om in kleine stapjes producten weg te laten uit je dieet, zodat je jezelf ook de kans geeft om daar aan te wennen of een vervangend product voor te vinden. In een keer alles weglaten kan een grote en overweldigende stap zijn. Dankje voor het compliment en ik wens ook jou succes! 😀

  4. Sara
    oktober 16, 2015 at 18:00

    Nina,
    Wat een gave stuk! Geweldig om elke keer die positiviteit over veganisme te lezen! Ik volg je graag! Ik ben maar een paar maanden geleden veganist geworden, dus ben een newbie!
    Je hebt een volgeling!
    😉

    • Nina
      oktober 16, 2015 at 23:09

      Hoi Sara,
      Wat een leuke reactie! Hopelijk kan mijn blog je een handje op weg helpen. 😀

  5. Anke
    oktober 16, 2015 at 19:36

    hahaha ik ben stapelgek op je manier van schrijven, nu al! (en ik gooi hem direct door naar een vriendinnetje met veel eczeem)

    • Nina
      oktober 16, 2015 at 23:19

      hahah, dankjewel! Leuk om te horen 😀 Goedzo, daar is ze vast blij mee!

  6. Imke
    oktober 16, 2015 at 20:32

    Hoi!
    Wat fijn om te lezen dat het zo goed gaat met je eczeem! Ik heb het zelf ook en ik raak bijna uitbehandeld, alle zalven helpen niet meer en het wordt ieder jaar erger. Uiteraard zou ik dit wel willen proberen maar ik vraag me wel af; ben je ergens in je onderzoek tegen gekomen of je nog wel verhitte dierlijke producten kan eten? Ik kan me namelijk voorstellen dat dit niet zo bijdraagt aan het eczeem als onverhitte etenswaren.
    En daarnaast, wat voor producten zijn belangrijk voor je om aan de nodige voedingswaarde te komen? Ik heb namelijk ook voedselallergieen voor niet-dierlijke producten dus ik vraag me af of ik mijn dieet wel zo makkelijk om kan gooien.
    Thanks!

    • Nina
      oktober 17, 2015 at 00:05

      Hai Imke,
      Ik snap helemaal hoe radeloos je je moet voelen. Nee, ik ben dit niet in mijn onderzoek tegengekomen. Naar mijn weten is de reactie op verhitte dierlijke producten hetzelfde als dat op onverhitte dierlijke producten. Wanneer je een gevarieerd plantaardig voedingspatroon volgt, bestaande uit aardappels, granen, bonen, groente, fruit, zaten en noten krijg genoeg voedingsstoffen binnen. Ik leg hier meer over uit op de pagina Why vegan: Gezondheid.
      Hopelijk heb je hier wat aan en gaat het helpen bij het wegkrijgen van je eczeem. Succes! 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *